Ν. Μουρατίδης: ”Η μουσική της Ελλάδας δεν είναι τα χαζο – τσιφτετέλια”

Ο Νίκος Μουρατίδης γεννήθηκε στην Νίκαια του Πειραιά. Σπούδασε κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου, αλλά ασχολήθηκε με τη μουσική, είτε εργαζόμενος σε εταιρίες δίσκων, είτε στο ραδιόφωνο είτε δημοσιογραφικά. Έχει γράψει διάφορα σενάρια για τηλεοπτικές εκπομπές, όπως το Μάνα είναι μόνο μία, το Αθήνα –Θεσσαλονίκη και το Παππούδες εν δράσει [βραβείο καλύτερου σεναρίου 2001] κ.α. Έχει συμμετάσχει σε τηλεοπτικά μουσικά talent show και έχει εκδώσει 6 βιβλία. Τον τελευταίο χρόνο τον διαβάζουμε στο http://www.nikosonline.gr

Nikos Mouratides born in Nikea of Piraeus. He studied film at Stavrakos school, but he dealt with the music or working in discs companies, either on the radio or journalistic. He has written several scripts for television shows, such as the “Mother is only one”, the Athens -Thessaloniki and “Grandfathers in Action” [best screenplay prize 2001] etc. He has participated in TV music talent show and has published six books. The last year we have the opportunity to read his article in http://www.nicosonline.gr.

Πως βλέπετε την μουσική βιομηχανία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα;

Η μουσική βιομηχανία τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε μουσική βιοτεχνία, η οποία δεν έχει δουλειές, και προσπαθεί να ζήσει τρώγοντας τις ίδιες της τις σάρκες. Απ’ την μια ξεπουλάνε το κλασικό τους ρεπερτόριο σε εφημερίδες και περιοδικά, και από την άλλη δεν κάνουν παραγωγές, δεν ρισκάρουν, δεν δοκιμάζουν, δεν ακούν νέους καλλιτέχνες (εκτός αν πρόκειται να τους πάρουν τα χρήματα τους)…. Γενικά μια εφιαλτική κατάσταση. Αν είσαι νέος καλλιτέχνης και κάνεις το λάθος να απευθυνθείς και να υπογράψεις σε εταιρία δίσκων, την έβαψες. Θα βρεθείς ξαφνικά με νταβατζή. Άσε που έχουν ξεφυτρώσει δεκάδες δήθεν εταιρίες που παίρνουν από 300 έως 800 ευρώ από τον κάθε νέο καλλιτέχνη για να του κάνουν promo στο τραγουδάκι του, και δεν του κάνουν τίποτα. Αν σ’ αυτά προσθέσεις το ρόλο που παίζουν τα ΜΜΕ (ραδιόφωνα, τηλεόραση και blogs) καταλαβαίνεις ότι ζούμε ένα σύγχρονο μεσαίωνα στα μουσικά μας πράγματα.

How do you see the music industry in recent years in Greece?

The recent years music industry has turned to music crafts, which has no business, and trying to live the flesh of itself. In one hand they sell out the classic repertoire in newspapers and magazines, and on the other the production companies do not take any risks, they don’t even try to listen new artists (unless it is their money) to get them. Generally is a nightmare. If you are a young artist and you do wrong contact and sign on disc company, you screwed. Suddenly you will find yourself with a pimp. The other part is that a dozens of supposedly companies sprung, and they get from every young artist 300 euros to do the promo of the song, and they do not do anything at the end. If to all these add the role played by Media (radio, television and blogs) understand that we live in a modern Middle Ages to our music world.

Τι σημαίνει για εσάς μουσική παιδεία;

Να ξέρεις κάπως την ιστορία της μουσικής, να ξέρεις να ξεχωρίζεις τα είδη, να έχεις άποψη γι’ αυτό που ακούς, και να έχεις την κουλτούρα να ξέρεις τι μουσική βάζεις στο σπίτι σου.

What is for you music education?

It is to know a bit the history of music, to know how to distinguish the genres, to have an opinion about what you hear, and have the culture to know what music you put in your home.

MOYRATIDIS_-001085-fin[1]

Πολλοί σας θεωρούν κακό…η αλήθεια πονάει η έχετε μεγαλώσει εσείς με διαφορετική νοοτροπία;

Πραγματικά αδιαφορώ για το τι με θεωρούν οι πολλοί. Τα πρώτα μου 45αρια ήταν Beatles, Rolling Stones, Frank Sinatra, Elvis Presley, Ray Charles, o πρώτος μου δίσκος 33 στροφών ήταν το Tapestry της Carole King, και ο πρώτος Ελληνικός το Φορτηγό του Σαββόπουλου. Οι γονείς μου άκουγαν Καζαντζίδη, Μπιθικώτση, Καίτη Γκρέϊ, Πάνο Γαβαλά καταλαβαίνετε λοιπόν πάνω σε τι θεμέλια έχω μεγαλώσει. Το ότι έλαβα μέρος σε talent show, ήταν πρώτον για βιοποριστικούς λόγους και δεύτερο γιατί δεν ήθελα τα νέα παιδιά να τα βάζουν να λένε χαζο- τσιφτετέλια της πεντάρας. Δεν είναι η μουσικής της Ελλάδας αυτή. Η μουσική της Ελλάδας είναι ο Χατζιδάκις, ο Θεοδωράκης, ο Ξαρχάκος, ο Σαββόπουλος.

Many people consider you as bad person. The truth hurts or you just grow up with a different mindset?

I really don’t care what other people thinks. My first 45ish Was Beatles, Rolling Stones, Frank Sinatra, Elvis Presley, Ray Charles, and my first vinyl disc 33 rpm was the Tapestry of Carole King, and the first Greek Savvopoulos Truck. My parents was hearing Kazantzidis Bithikotsi, Katy Gray, Panos Gavala . So you can understand on what foundation I’ve grown. That I was part of a talent show, was first to cover my expenses and second because I did not want to see young people singing damn cheap greek songs. It’s not a greek music. The greek music is Hadjidakis, Theodorakis, Xarhakos and Savvopoulos.

Υπάρχει αυτή την στιγμή κάποιος που να έχει κάτι το ξεχωριστό στην Ελλάδα η όλοι βράζουν στο ίδιο καζάνι της μετριότητας;

Αν ψάξεις θα βρεις διαμαντάκια. Αλλά το δυστύχημα είναι ότι έχουν ανατραπεί οι ισορροπίες. Κάποτε υπήρχε η κανονική μουσική και το τραγούδι και κάπου στην άκρη υπήρχαν τα σκυλάδικα. Τώρα υπάρχει το σκυλάδικο (κάθε μορφής) και κάπου στην γωνία φοβισμένοι κάποιοι αληθινοί μουσικοί και καλλιτέχνες.

There is something special now in music industry of Greece?

If you search you will find diamonds. But the unfortunate thing is that they have tip the balance. Once there was the normal music and the song, and somewhere on the edge were the bouzouki joint. Now there is only the bouzouki joint (all forms) and somewhere in the corner there are scared real artists.

Ποια δεκαετία θεωρείτε πως ήταν η καλύτερη για την ελληνική μουσική;

Νομίζω ότι στα τέλη του ’50 και μέχρι την χούντα έγιναν πολύ ωραία πράγματα. Μέσα στην χούντα είχαμε ξαφνικά και αναπάντεχα την έλευση του σπουδαίου Δήμου Μούτση….. και μετά στα ‘ 80’ ς είχαμε μια έξαρση με Κραουνάκη /Νικολακοπούλου και τους Κατσιμιχαίους. Πολύ σοβαρές περιπτώσεις για το σύγχρονο Ελληνικό τραγούδι.

Which decade you think was the best for the Greek music?

I think in the late 50s until the dictatorship very nice things happened. Within the dictarorship had suddenly and unexpectedly the advent of the great Demou Moutsis. After the ’80’ s we had a flare with Kraounakis / Nikolakopoulou and Katsimichaious. Very severe cases of the modern Greek song

02_M

Σε ακόμη ένα μουσικό διαγωνισμό κέρδισε Κύπριος. Τι πιστεύετε πως είναι αυτό που τους κάνει ιδιαίτερα αγαπητούς στο ελληνικό κοινό;

Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο το Ελληνικό κοινό, μιας και λένε ότι η πλειοψηφία των τηλεφωνημάτων έγινε από Κύπρο. Αλλά πέρα απ’ αυτό, στην Κύπρο υπάρχουν πάρα πολλοί καλλίφωνοι. Ίσως γιατί διδάσκονται μουσική στο σχολείο ή επειδή όλα τα πιτσιρίκια είναι σε παιδικές χορωδίες. Κάπως σαν αυτό που λέγαμε πριν. Έχουν μουσική παιδεία.

The winner of another music competition is Cypriot (Xfactor). What do you believe Cypriots have and makes them particularly popular in the Greek public?

I do not know if it plays a role for the Greek public, because they say the majority of telephone calls are made by Cyprus. But beyond this, in Cyprus there are too many euphonious. perhaps because they taught music in school or because all the kids are in children’s choirs. Kind of like what we have said before, they have music education.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα που έχει κάποιος μουσικός που εργάζεται στο εξωτερικό;

Μόνο εκεί μπορείς να εργαστείς σωστά και σοβαρά. Μόνο εκεί σε αντιμετωπίζουν σαν καλλιτέχνη. Φαντάζεστε τον Βαγγέλη Παπαθανασίου να μην έφευγε και να καθόταν στην Ελλάδα; Το πολύ πολύ να γινόταν κάτι σαν τον Σπανουδάκη.

What are the advantages of a musician working abroad?

Only there you can work properly and seriously. Only there you can be face as an artist. Imagine Vangelis Papathanasiou not leaving and stay in Greece? Maybe he would become something like Spanoudaki.

Tagged with: