Talking: Sander Dekker teaches us how to capture eccentricity

The eccentric photographer Sander Dekker travels the world to capture extraordinary people into their living rooms. A five-year ongoing “project” that wakes up your weirdest senses.

Ο εκκεντρικός φωτογράφος Σαντερ Ντεκερ ταξιδεύει όλο τον κόσμο για να φωτογραφίσει υπερφύσικους ανθρώπους μέσα στα σαλόνια τους. Ένα προτζεκτ που μετρά 5 χρόνια σου ξυπνά τις πιο περίεργες αισθήσεις. 

This slideshow requires JavaScript.

Your collection “The Project” demonstrates an ongoing wild private party. How it happens for you to be there at the right ecstatic moment?

Perhaps this feeling of a ‘wild private party’ is generated by the high energy and humor in the pictures, but actually, it is more an intimate documentary which reflects the personality of the person that I’m shooting with. The photos are highly spontaneous and impromptu in the sense that I often shoot at locations I have never visited before, meeting my models just before the photo session and working from zero concepts. It’s just what’s there and then. Spontaneity and improvisation are therefore crucial, often resulting in surprising crops and spectacular compositions.

Η συλλογή “Το προτζεκτ” καταδεικνύει ένα συνεχιζόμενο πριβε πάρτι. Πως συμβαίνει να είσαι εκεί πάντα την σωστή εκστατική στιγμή;

Ίσως αυτή η αίσθηση του άγριου πριβέ πάρτι να παράγεται από την έντονη ενέργεια και χιούμορ στις φωτογραφίες, αλλά στην πραγματικότητα, είναι περισσότερο σαν ένα οικείο ντοκιμαντέρ που αντανακλά την προσωπικότητα του ατόμου που φωτογραφίζω. Οι φωτογραφίες είναι πολύ αυθόρμητες και αυτοσχέδιες με την έννοια ότι συχνά φωτογραφίζω σε τοποθεσίες που δεν έχω επισκεφθεί στο παρελθόν, η συνάντηση με τα μοντέλα μου γίνεται ακριβώς πριν από τη φωτογράφιση και εργάζομαι χωρίς θεματολογία. Είναι ακριβώς ό, τι υπάρχει εκείνη την ώρα. Ο αυθορμητισμός και ο αυτοσχεδιασμός είναι επομένως ζωτικής σημασίας, που συχνά οδηγεί σε εκπληκτικές δημιουργίες και θεαματικές συνθέσεις.

tumblr_o8e6wsJHX01qb3fg5o1_1280

You said that you like capturing eccentric people. How do you distinguish normal and eccentric people?

Being relatively introvert myself, I developed a fascination for extravert and outgoing individuals. Let’s say they have this ’gene’ that I can relate to, but that I am missing myself. So the distinction is based on me as a person, even though I would not consider myself that ‘normal’ .

Είπες οτι σου αρέσει να φωτογραφίζεις εκκεντρικούς ανθρώπους. Πώς διαχωρίζεις τον εκκεντρικό απο τον νορμάλ άνθρωπο;

Είμαι σχετικά εσωστρεφής έτσι έχω αναπτύξει μια γοητεία για τα εξωστρεφή και κοινωνικά άτομα. Ας πούμε πως έχουν αυτό το «γονίδιο» που μπορώ να συσχετιστώ, αλλά την ίδια ώρα λείπει απο τον δικό μου χαρακτήρα. Έτσι, η διάκριση βασίζεται σε μένα ως άτομο, αν και εγώ δεν θα θεωρούσα τον εαυτό μου «φυσιολογικό».

971101_3081712579902_2056472155_n

What’s the story behind this photograph?

Ποιά είναι η ιστορία πίσω απο αυτή την φωτογραφία;

tumblr_o4qp8oGQ3b1qb3fg5o1_1280

This picture is taken when Iris jumped off the table while wearing her Las Vegas wedding dress. It is a capture of the silliness and unstoppable energy that she was giving me while moving around through her apartment. I particularly like this photo because of its calmness which makes it look like she is walking on air. That, together with the cross tattoo on her ankle, is a nice example of the surprising compositions I mentioned earlier. It’s something you can only capture when you surrender yourself and observe the eccentric. Documenting it in my most favourite way.

Αυτή η εικόνα είχε ληφθεί όταν Iris πήδηξε από το τραπέζι, φορώντας το Λας Βέγκας νυφικό της. Πρόκειται για μια “αιχμαλώτηση” της ανοησίας και της ασταμάτητης ενέργειας που μου έδινε, ενώ περπατούσα γύρω στο διαμέρισμα της. Μου αρέσει ιδιαίτερα αυτή τη φωτογραφία, λόγω της ηρεμίας της, και που την κάνει να μοιάζει σαν να περπατά στον αέρα. Αυτό, μαζί με το σταυρό τατουάζ στον αστράγαλό της, είναι ένα ωραίο παράδειγμα των απρόσμενων συνθέσεων που ανέφερα νωρίτερα. Είναι κάτι που μπορείς να φωτογραφίσεις μόνο όταν παραδοθείς και παρατηρήσεις την εκκεντρικότητα. Το ντοκυμαντέρ είναι αγαπημένος μου τρόπος φωτογράφισης.

13680248_10201678953213722_4531596912033414727_o

You look addicted capturing people into their personal spaces and their weird naked moments, and this concept is already being ongoing for 5 years. Is it an option for you to live with the same project for the rest of your photographic life?

Well, I’m not one to look that far ahead. I’m always open minded and welcoming to opportunities when they present themselves. That’s how I became an artist in the first place. It is a confluence of circumstances that I’m shooting this project, who’s to say if those same circumstances will still be there in a couple of years from now.

Μοιάζεις εθισμένος στο να φωτογραφίζεις ανθρώπους στους προσωπικούς τους χώρους και στις παράξενα γυμνές στιγμές τους, και ήδη αυτό το πρότζεκτ κρατά 5 χρόνια. Υπάρχει πιθανότητα να  ζείς με το ίδιο πρότζεκτ για το υπόλοιπο της φωτογραφικής σου ζωής;

Λοιπόν, δεν τύπος που κοιτά τόσο μακριά. Είμαι πάντα απροκατάληπτος και ανοιχτός για τις ευκαιρίες όταν παρουσιάζονται. Για αυτό έγινα καλλιτέχνης απ΄ την αρχή. Είναι μια συμβολή των περιστάσεων που τραβάω αυτό το προτζεκτ, ποιος μπορεί να πει αν αυτές οι ίδιες συνθήκες θα εξακολουθούν να υπάρχουν σε μερικά χρόνια από τώρα.

45509_3360581631454_1116519353_n

Tagged with: