Five of Rembrandt’s masterpieces

Rijksmuseum is located in Amsterdam which is hosting several masterpieces of Rembrandt. Several of the works of Rembrandt stolen and sold on the black market and what is left exposed to the biggest museum in Amsterdam.

Το Rijksmuseum που βρίσκεται στο Άμστερνταμ, φιλοξενεί αρκετά αριστουργήματα του Ρέμπραντ. Αρκετά απο τα έργα του Ρέμπραντ έχουν κλαπεί και πωληθεί στην μαύρη αγορά και όσα απέμειναν εκθέτονται στο πιο μεγάλο μουσείο του Άμστερνταμ. 

The Stone Bridge

933120_rx_SK-A-1935_1.jpg

Once seen, Rembrandt’s symbolism shines through a fisherman sits quietly in the “pupil of the artist’s eye” while a river pours timelessly through it. This means that the artist will catch (and perceive) some visual element to turn into poetry, perhaps even suggest we only use a very small portion of the visual data entering our eye as science now confirms. Storm clouds hint at how Rembrandt’s compositions are formed by the dark and powerful forces of nature in his mind while the verdant land expresses its fertility. A copse of trees, perhaps mimicking “a paintbrush”, rises up from his “eye”, blown to the right by winds. Like all prophets, he, the artist, is merely a channel through which divine power express its will. “As above, so below” goes the motto, inside like outside.

Η πέτρινη γέφυρα (1638): Απ’ τα ελάχιστα τοπία που ζωγράφισε ο Ρεμπραντ όπου τα περισσότερα ήταν φανταστικά. Το πέτρινο γεφύρι αντλήθηκε επίσης απ’ την φαντασία του Ρέμπραντ. Ο δραματικός φωτισμός του και η δέσμη που δραπετέυει μέσα απο τα σύννεφα κάνουν αυτό τον πίνακα μοναδικό. Ο ψαράς συμβολίζει το μάτι του καλλιτέχνη και τα δέντρα τα πινέλα του. Τα σκοτεινά σύννεφα του Ρέμπραντ που σχηματίζονται συμβολίζουν τις σκοτεινές και ισχυρές δυνάμεις της φύσης στο μυαλό του, ενώ η καταπράσινη γη εκφράζει τη γονιμότητά του τοπίου. Όπως όλοι οι προφήτες έτσι και ο ίδιος ο καλλιτέχνης, είναι απλώς ένα κανάλι μέσω του οποίου η θεϊκή δύναμη έχει εκφράσει τη βούλησή του.

The denial of Saint Peter (1660)

933121_rx_SK-A-3137_1

Denial of St. Peter, 1660: The famous scene where Saint Peter refuses to be a disciple of Jesus. The dark atmosphere and the only light from the candle standing in the middle, makes the betrayal and the night look more suffocating and dark. In the background, Jesus looks at Peter escorted by soldiers.

Η άρνηση του Αγίου Πέτρου, 1660: Η γνωστή σκηνή όπου ο Άγιος Πέτρος αρνείται πως είναι μαθητής του Ιησού. Η σκοτεινή ατμόσφαιρα και το μόνο κερί που στέκεται στην μέση κάνουν την προδοσία και την νύχτα να μοιάζει πιο αποπνικτική και σκοτεινή. Στο βάθος διακρίνεται ο Ιησούς να παρακολουθεί τον Πέτρο συνοδευόμενος απο τους στρατιώτες.

Still life with peacocks, 1639

933126_rx_SK-A-3981_1

A dead peacock hangs upside down in space, its wings spread wide and its beak pathetically gaping. A second bird lies lifeless and heavy on a tabletop; its head protrudes over the edge, casting a slanting shadow. The blood dripping onto the floor injects a macabre visual stimulus and lends the painting a sense of immediacy. A girl is looking at the basket of fruit, its shapes modelled by light, through a window in the background: rarely has seeing been so convincingly painted. The picture of the girl represents not a portrait but a type, a character head. She is painted as a young child expressing her wonder at the world. The true subject of the spiritedly executed canvas is painting itself, its rhythmic line and its open display. The subject has its forerunners in Flemish pantry and kitchen scenes and food still-lifes by artists such as Frans Snyders, Adriaen van Utrecht, Jan Fyt and Pieter Boel; Jan Baptist Weenix would later occupy an important position in the development of the game still-life, and Chardin, too, would draw upon this tradition.

Νεκρή φύση με παγώνια, 1639. Στην εποχή του Ρέμπραντ, τα παγώνια ήταν μια εκλεκτή λιχουδιά. Οι μάγειρες χρησιμοποιούσαν το νόστιμο κρέας τους για την παρασκευή πιτών. Μετά τη σφαγή, τα πουλιά αφήνονταν κρεμασμένα ανάποδα να στραγγίξει το αίμα τους, έτσι όπως ο Ρέμπραντ τα απεικονίζει σε αυτό το έργο. Εκθαμβωτικός και ο τρόπος που ζωγραφίζει ο ζωγράφος τα χρωματιστά φτερά αυτού του σπουδαίου πτηνού. Το κορίτσι αντιπροσωπεύει οχι απλά ένα πορτραίτο αλλά ένα χαρακτήρα. Εκφράζει την περιέργεια της για τον κόσμο.

Self-portrait

933129_rx_SK-A-4691.jpg

Self Portrait (1628): The Rembrandt was adventurous and experimental with his art even in the early stages of his career. Playing with light and darkness is intense and in this table, illuminating the right cheek of the boy and throws a shadow on the rest of the face. It takes a while to understand how our boy looking straight in the eyes. To be able embossed almost curls in the hair of the boy, the painter uses the reverse side of the brush and nearly charts the paint while it is still wet.

Αυτοπροσωπογραφία (1628): Ο Ρέμπραντ υπήρξε τολμηρός και πειραματικός με την τέχνη του ακόμα και στα πρώτα στάδια της καριέρας του. Το παιχνίδι με το φως και το σκοτάδι είναι έντονο και σε αυτόν το πίνακα, φωτίζει το δεξί μάγουλο του αγοριού ενώ ρίχνει μια σκιά στο υπόλοιπο πρόσωπο. Χρειάζεται λίγος χρόνος για να καταλάβει κανείς πως το αγόρι μας κοιτάζει κατάματα. Για να κατορθώσει τις ανάγλυφες σχεδόν μπούκλες στα μαλλιά του αγοριού ο ζωγράφος χρησιμοποιεί την ανάποδη μεριά του πινέλου του και σχεδόν χαράσσει την μπογιά όσο είναι ακόμα υγρή.

Mary Tripp, Tripp 1639

933132_rx_SK-C-597_1.jpg

Portrait of a woman, probably Mary Tripp (1639). Maria is the daughter of a wealthy merchant Amsterdam. The table shows the richness of proudly. The dress is decorated with white linen lace so fine that it is almost transparent. Wearing pearls, while her left hand holds a fan accurate. At the time when Rembrandt painted this panel it was still a rare and expensive accessories

Πορτρέτο γυναίκας, πιθανώς της Μαρίας Τριπ (1639): Η Μαρία Τριπ είναι η κόρη ενός πλούσιου εμπόρου Άμστερνταμ. Στον πίνακα επιδεικνύει τον πλούτο της με περηφάνια. Το φόρεμά της είναι στολισμένο με λευκές λινές δαντέλες τόσο λεπτές που είναι σχεδόν διαφανείς. Φοράει μαργαριτάρια, ενώ στο αριστερό της χέρι κρατά μια ακριβή βεντάλια. Την εποχή που ο Ρέμπραντ ζωγράφισε τον συγκεκριμένο πίνακα αυτό ήταν ακόμα ένα σπάνιο και ακριβό αξεσουάρ.

Sources: http://www.rijksmuseum.nl

Tagged with: